De verjaardag van de Kinderrechten

les kinderrechten Malala“Zelfs als ze komen om me te vermoorden, zal ik zeggen dat het verkeerd is wat ze doen. Onderwijs is ons recht,” zegt de Pakistaanse mensenrechtenactiviste Malala Yousafzai in 2011 toen ze de National Peace Price ontving voor haar online gepubliceerde dagboek. In dit dagboek beschreef ze de onderwijssituatie voor meisjes in de Swat vallei, ten tijde van de dreiging van de Taliban. Op 9 oktober 2012 komt de Taliban inderdaad om haar te vermoorden. Ze schieten Malala neer terwijl ze in de bus naar school zit, en willen haar daarmee enkele fundamentele rechten ontnemen: het recht op leven, op vrijheid van meningsuiting en op onderwijs.

Dit voorbeeld van de inmiddels zeer beroemde en dappere Malala laat ons zien, dat de strijd om de rechten van het kind nog niet gewonnen is. Desondanks vieren we vandaag de 25ste verjaardag van de kinderrechten. De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM) dient voor Centrum voor Humanistische Vorming als basis voor het denken over en invullen van eigentijdse bildung. Het bestaan van kinderrechten, naast mensenrechten, laat zien dat kinderen een speciale positie innemen in de maatschappij: het zijn kleine mensen in wording, die de ruimte nodig hebben om zich te ontvouwen tot wie ze zijn en volwaardige burgers van de democratische samenleving te worden. Daarom vinden we het belangrijk dat ook kinderen al op jonge leeftijd leren nadenken over de betekenis en invulling van kinderrechten in hun leven en dat van andere kinderen. We gaven deze maand de les Samen denken en praten over Kinderrechten aan de hand van het leven van Malala Yousafzai uit. Vandaag wordt deze les uitgevoerd door HVO-docent Ibeline Polak en vele andere HVO-docenten. Via Twitter kun je haar bevindingen volgen!

Op 18 november, in aanloop naar de verjaardag van de kinderrechten, gaf Lizzy Wijnen een lezing tijdens het minisymposium Mensenrechteneducatie op de Universiteit voor Humanistiek. Daarin maakte ze duidelijk dat de mensen- en kinderrechten maar gedeeltelijk antwoord geven op de vraag hoe de wereld in elkaar zit en hoe een goed leven geleid kan worden. Ze zijn echter wel een goed uitgangspunt bij het vormen van een persoonlijke levensbeschouwing. Lisa van den Bergh-Garstenauer, alumnus van onze opleiding en oud-HVO-docent, stelt bijvoorbeeld voor om artikel 9 – elk kind heeft recht op het leven bij en het omgaan met beide ouders – uit te breiden met het recht om van beide ouders te mogen houden, dus dat liefde niet verhinderd mag worden. Ze legt uit dat kinderen in een echtscheidingssituatie vaak voelen dat er problemen zijn en ook het gevoel hebben (of opgelegd krijgen) daarin partij te moeten kiezen. Het voorstel van Lisa is een uiting van een expliciete levensbeschouwing, waarbij behalve voor het juridische aspect ook aandacht is voor het menselijke en relationele. Het onderzoeken van de kinderrechten vanuit je eigen waarden – in het voorbeeld van Lisa de waarde liefde – is een onmisbaar onderdeel binnen humanistische vorming. Een belangrijk instrument bij het ontdekken van en het vorm geven aan je relatie met jezelf en je relatie met de wereld, die beide in het proces van bildung essentieel zijn.

Gepost op: 20 november 2014

Deze pagina delen